پهپادهای کوادکوپتر؛ ابزار نظامیان صهیونیست برای کشتار کودکان در غزه - حمایت آنلاین

ارتش رژیم صهیونیستی همچنان از پهپاد‌های کوادکوپتر مسلح برای کشتار عمدی غیرنظامیان فلسطینی در نوار غزه استفاده می‌کند. 

سازمان دیده‌بان حقوق بشر اروپا-مدیترانه (یورو-مد مانیتور) کشتار دست‌کم ۶۰ غیرنظامی را بر اثر شلیک مستقیم این پهپاد‌ها یا پرتاب مهمات از سوی آنها، در بازه زمانی پس از برقراری آتش‌بس در ۱۰ اکتبر ۲۰۲۵ (۱۸ مهر ۱۴۰۴) تا اوایل سپتامبر ۲۰۲۶ (شهریور ۱۴۰۵)، مستند کرده است.

وقوع مکرر این حوادث پس از آتش‌بس و هدف قرار دادن کودکان، آوارگان، کشاورزان، چوپانان و افرادی که برای سرکشی به خانه‌های خود بازمی‌گشتند، نشان‌دهنده الگویی مستمر از کشتار عمدی غیرنظامیان فلسطینی است. در این موارد، رژیم صهیونیستی از فناوری نظامی بهره می‌برد که قادر به شناسایی افراد خاص، ردیابی حرکات آنها و هدف قرار دادن دقیقشان است؛ آن هم با وجود اینکه وضعیت غیرنظامی افراد هدف کاملا آشکار بوده و آنها هیچ‌گونه مشارکتی در درگیری‌ها نداشته یا تهدیدی فوری برای نیرو‌های صهیونیست محسوب نمی‌شدند.

کوادکوپتر‌ها پهپاد‌های تاکتیکی کوچک هستند که برخی از انواع آنها توسط یک نظامی قابل هدایت و کنترل هستند. این پهپاد‌ها می‌توانند به دوربین‌های روزانه و حرارتی، سامانه‌های شناسایی و ردیابی هدف و سیستم‌های تثبیت سلاح مجهز شوند. بسته به نوع ماموریت، برخی مدل‌ها قابلیت تجهیز به سلاح‌های کالیبر ۵.۵۶ و ۷.۶۲ میلی‌متری یا مهمات انفجاری ۴۰ میلی‌متری را دارند؛ موضوعی که به اپراتور اجازه می‌دهد افراد را به‌دقت زیر نظر بگیرد، حرکاتشان را ردیابی کند و سپس با دقت بسیار بالا به سمت آنها شلیک کرده یا مهمات را بر سرشان فرو ریزد.

این قابلیت‌های فنی به اپراتور امکان می‌دهد پیش از گشودن آتش، فرد مورد نظر را مشاهده، هویتش را تایید و حرکت‌هایش را ردیابی کند. 

این ویژگی حاشیه خطا را در شناسایی هدف به‌شدت کاهش می‌دهد و در عین حال، تعهد به خودداری از حمله را (در مواردی که ماهیت غیرنظامی هدف آشکار می‌شود یا تردیدی در مورد وضعیت فرد وجود دارد) تشدید می‌کند. بنابراین، کشتار مکرر کودکان، آوارگان، کشاورزان و چوپانان بر اثر شلیک مستقیم یا پرتاب مهمات از این پهپاد‌ها با وجود وضعیت آشکار غیرنظامی آنها و عدم مشارکت مستقیم در درگیری یا ایجاد تهدید فوری، در مجموع شواهد محکمی به دست می‌دهد که نشان می‌دهد این غیرنظامیان به‌طور عمد به‌عنوان هدف حمله انتخاب شده‌اند، نه اینکه بر اثر اشتباه در شناسایی یا به‌طور تصادفی کشته شده باشند. 

چنین حمله‌هایی ذاتا ممنوع هستند و نمی‌توان آنها را با استناد به ضرورت نظامی توجیه کرد یا مشمول ارزیابی تناسب دانست؛ چرا که حمله مستقیم به غیرنظامیان از همان ابتدا ممنوع است و نمی‌توان با توسل به ضرورت نظامی یا قواعد تناسب، آن را قانونی جلوه داد. 

داده‌های گردآوری‌شده توسط یورو-مد مانیتور نشان می‌دهد که از زمان برقراری آتش‌بس، دست‌کم ۶۰ غیرنظامی در حمله‌های پهپاد‌های کوادکوپتر به شهادت رسیده‌اند. این در حالی است که وزارت بهداشت غزه گزارش داده که مجموع فلسطینیان به شهادت‌رسیده توسط نظامیان صهیونیست در همین بازه زمانی به حدود هزار و ۴۰۰ نفر رسیده است.

پایش‌های میدانی ۳ الگوی اصلی را در استفاده از این پهپاد‌ها آشکار کرد. الگوی نخست شامل تیراندازی دقیق و مستقیم به سوی افرادی بود که اپراتور قادر به دیدن و تشخیص هویت آنها بود؛ الگوی دوم شامل پرتاب مهمات انفجاری بر روی تجمعات غیرنظامیان و چادر‌های محل اسکان آوارگان بود؛ و الگوی سوم شامل استفاده از این پهپاد‌ها برای اعمال کنترل آتش بر مناطق مجاور خط موسوم به خط زرد از طریق هدف قرار دادن غیرنظامیانی بود که قصد داشتند به خانه‌ها و زمین‌های خود دسترسی پیدا کرده یا در آنجا به کار و فعالیت بپردازند.

• بیشتر بخوانید:
• آمریکا ۴۰ هزار بمب به رژیم صهیونیستی می‌دهد؛ تداوم تامین ابزار ارتکاب جنایت‌های جنگی
• آواربرداری گسترده در غزه؛ شیوه رژیم صهیونیستی برای پاکسازی شواهد نسل‌کشی

کودکان نیز در زمره قربانیان این سلاح دقیق قرار داشتند. مستندات میدانی از نظر الگوی وقوع، با یافته‌های گزارش چندرشته‌ای منتشرشده توسط پروژه هزینه‌های جنگ در موسسه واتسون دانشگاه براون در تاریخ ۱۷ ژوئن ۲۰۲۶ (۲۷ خرداد ۱۴۰۵) همخوانی دارد. آن گزارش بر پایه بررسی ۱۸ مورد از کودکان شهید یا مجروح‌شده بر اثر تیراندازی تنظیم شده بود؛ مواردی که توسط پزشکی که در تهیه گزارش مشارکت داشت و در فاصله ماه‌های آگوست (مرداد/شهریور) تا سپتامبر ۲۰۲۴ (شهریور/مهر ۱۴۰۳) در بیمارستان‌های نوار غزه فعالیت می‌کرد، معاینه و مستندسازی شده بودند.

شاهدانی که کودکان را به بیمارستان منتقل کرده بودند، گزارش دادند که در ۹۰ درصد موارد، عامل تیراندازی کوادکوپتر‌ها بوده‌اند و بیشتر جراحت‌ها ناشی از اصابت تک‌گلوله‌هایی با کالیبر کوچک به ناحیه سر، گردن، قفسه سینه یا شکم بوده است.

این گزارش ۵ مورد مشروح را ارائه کرد که هر یک با تصاویر رادیوگرافی یا نمودار‌هایی مبتنی بر عکس‌های بالینی و اظهارات شاهدان مستند شده بودند. یکی از این موارد مربوط به کودکی ۷ ساله بود که هنگام بازی در خیابان و در منطقه‌ای که به‌عنوان منطقه بشردوستانه تعیین شده بود، مجروح شد؛ حال آنکه هیچ‌کس دیگری در آن حوالی هدف تیراندازی قرار نگرفته بود. بررسی‌های پزشکی و تصویربرداری در ۳ مورد نشان داد که زاویه ورود و مسیر حرکت گلوله‌ها از بالا بوده است؛ امری که با شلیک از سوی پهپاد مطابقت دارد. 

اگرچه این وقایع در سال ۲۰۲۴ رخ دادند، اما یافته‌های مذکور با الگویی که یورو-مد مانیتور در مقطعی دیگر ثبت کرده بود همخوانی دارد و شواهد محکمی مبنی بر استفاده مستقیم و عمدی از آتش دقیق و هدفمند علیه کودکان به شمار می‌رود.

توانایی اپراتور در مشاهده دقیق فرد مورد نظر، تشخیص وضعیت و ردیابی حرکت او پیش از گشودن آتش، و سپس هدف قرار دادن با یک گلوله یا مهمات هدایت‌شونده، عملا بهانه «اشتباه در شناسایی هدف» را از بین می‌برد؛ به‌ویژه زمانی که هدف، کودکی خردسال، کشاورز یا چوپانی باشد که سلاحی حمل نمی‌کند و هیچ‌گونه تهدیدی ایجاد نمی‌کند. این موضوع نشان می‌دهد که این غیرنظامیان به‌طور تصادفی هدف قرار نگرفته‌اند، بلکه عامدانه به‌عنوان اهداف حمله انتخاب شده‌اند.

هدف قرار دادن این غیرنظامیان، بیانگر قصد کشتن آنهاست و مصداق بارز کشتار عمدی و حمله‌های مستقیم علیه غیرنظامیان محسوب می‌شود که هر ۲ از مصادیق جنایت‌های جنگی هستند. از آنجا که این اقدام‌ها بخشی از یک حمله گسترده یا نظام‌مند علیه جمعیت غیرنظامی غزه است و با آگاهی از ماهیت آن حمله صورت می‌گیرد، جنایت علیه بشریت (از نوع قتل) نیز تلقی می‌شود. 

در چارچوب ارتکاب نسل‌کشی توسط رژیم صهیونیستی، این اقدام در زمره رکن مادی «کشتار اعضای گروه حفاظت‌شده فلسطینی» قرار می‌گیرد و در کنار سایر اقدام‌ها، سیاست‌ها و اظهارات، شواهد بیشتری مبنی بر وجود قصد خاص برای نابودی فلسطینیان غزه فراهم می‌آورد.

انتهای پیام/