حمله آمریکا به جشن عروسی سیریک؛ پرده‌ای جدید از جنگ علیه غیرنظامیان ایرانی - حمایت آنلاین

وب‌سایت خبری تحلیلی mronline به‌عنوان پلتفرم آنلاین مجله Monthly Review مستقر در نیویورک آمریکا در گزارشی به موضوع تجاوز نظامی آمریکا به یک جشن عروسی در سیریک استان هرمزگان ایران پرداخت.

به گزارش mronline در اول سپتامبر ۲۰۲۶ (۱۰ شهریور ۱۴۰۵)، یک موشک آمریکایی به خانه‌ای در کوهستک، شهر ساحلی کوچک در استان هرمزگان ایران که خانواده‌ای در آن در حال برگزاری یک جشن عروسی بودند، اصابت کرد؛ بر اثر این حمله، دست‌کم ۴ نفر شهید و ۶۸ نفر مجروح شده‌اند.

در همان شب، ۸ انفجار در امتداد ساحل جنوبی جزیره قشم گزارش شد؛ آمریکا همچنین به یک اسکله ماهیگیری و یک برج سازمان بنادر و دریانوردی در سیریک حمله کرد و یک پرتابه به خارج از منطقه باند فرودگاه غیرنظامی جیرفت برخورد کرد.

فرماندهی مرکزی آمریکا ادعا کرد که اهداف آن سایت‌های پدافند هوایی، سیستم‌های راداری، دارایی‌ها و تاسیسات دریایی، قابلیت‌های مین‌گذاری و سایت‌های ارتباطی بوده‌اند!

در کنار هم قرار دادن این ۲ فهرست، نتیجه قابل تاملی به دست می‌دهد: یک کارخانه پودر ماهی به یک تاسیسات دریایی تبدیل می‌شود؛ یک اسکله ماهیگیری به یک دارایی دریایی تبدیل می‌شود؛ یک برج بندر به یک سایت ارتباطی تبدیل می‌شود و عروسی به‌طور کلی از لیست ناپدید می‌شود.

چه کسی در ساختمان‌های هدف قرارگرفته در سیریک بودند؟

کوهستک، سوزا و سیریک شهر‌های ماهیگیری در تنگه هرمز هستند؛ کارخانه پودر ماهی، صید را به خوراک دام و کود تبدیل می‌کند؛ اسکله جایی است که قایق‌ها به آن متصل می‌شوند؛ افرادی که در کوهستک شهید و مجروح شدند، یک خانواده و مهمانانشان بودند که در حال جشن عروسی بودند.

این‌ها از جمله مکان‌های غیرنظامی هستند که در صدوهشتادوششمین روز جنگی که واشنگتن نتوانسته در آن پیروز شود، مورد اصابت قرار گرفتند.

۶ ماه جنگ، ایران را برخلاف ادعای آمریکا به تسلیم وانداشته است؛ موشک‌ها و پهپاد‌های ایرانی به رادارها، تجهیزات ارتباطی و پدافند هوایی پایگاه‌های آمریکا در سراسر منطقه آسیب رسانده یا آن‌ها را نابود کرده‌اند؛ پاسخ ایران به تجاوز، بخش زیادی از پایگاه نیروی دریایی آمریکا در بحرین را کرد و نیروی دریایی این کشور را ناچار کرد تا مرکز اصلی لجستیک خود را به دیگو گارسیا در اقیانوس هند منتقل کند؛ ایران ۵۰ پهپاد ریپر آمریکا را نیز سرنگون کرده است.

آمریکا گستره تجاوز خود را به بندرها، سیستم‌های برق، شهر‌های ماهیگیری و جشن‌های عروسی گسترش داده است.

• بیشتر بخوانید:
• نیویورک‌تایمز: بمبی که به مراسم عروسی در کوهستک اصابت کرد آمریکایی بود
• موشک ساخت بوئینگ؛ سلاح مورد استفاده آمریکا در جنایت سیریک

۲۴ سال استفاده از یک روش برای ارتکاب جنایت

فرماندهی جنگ آمریکا می‌تواند کوهستک را یک اشتباه بنامد، زیرا پیشتر از این توجیه استفاده کرده است.

در اول جولای ۲۰۰۲ (۱۰ تیر ۱۳۸۱)، هواپیما‌های آمریکایی به یک عروسی در افغانستان حمله کردند؛ بر اثر این حمله ۴۸ نفر کشته و تقریبا ۱۱۷ نفر مجروح شدند که بیشتر آن‌ها زن و کودک بودند.

در ۱۹ مه ۲۰۰۴ (۳۰ اردیبهشت ۱۳۸۳)، هواپیما‌ها و نیرو‌های زمینی آمریکا به یک مراسم عروسی در عراق حمله کردند؛ این حمله ۴۲ قربانی، ازجمله ۱۱ زن و ۱۴ کودک، برجای گذاشت؛ ارتش آمریکا مدعی شد که یک هدف نظامی را هدف قرار داده است.

در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۳ (۲۱ آذر ۱۳۹۲)، یک پهپاد آمریکایی به یک کاروان عروسی در یمن حمله کرد؛ دیده‌بان حقوق بشر کشته شدن ۱۲ مرد و جراحت دست‌کم ۱۵ نفر را ثبت کرد؛ مقام‌های آمریکایی در ابتدا کشته‌شدگان را شبه‌نظامیان توصیف کردند.

ائتلاف تحت حمایت آمریکا نیز همین روش را در جنگ خود علیه یمن به‌کار گرفت؛ در سال ۲۰۱۵، حمله‌های هوایی به یک مراسم عروسی در یمن منجر به کشته شدن ۱۳۱ نفر شد که دست‌کم ۸۰ نفر از آن‌ها زن بودند؛ در سال ۲۰۱۸، حمله دیگری از سوی ائتلاف به یک مراسم عروسی منجر به کشته شدن ۲۲ نفر، ازجمله ۸ کودک و مجروح شدن ۵۴ نفر شد.

جنایتی تکراری: ۴ کشور در ۲۴ سال؛ سلاح‌ها و توجیه‌ها تغییر می‌کنند، اما نتیجه تغییر نمی‌کند.

دوباره شلیک کردن در کرج

در ۲ آوریل ۲۰۲۶ (۱۳ فروردین ۱۴۰۵)، در روز طبیعت که خانواده‌های ایرانی روز را در فضای باز می‌گذرانند، موشک‌های آمریکایی به پل ناتمام B۱ در کرج اصابت کردند؛ ۸ نفر شهید و بیش از ۹۵ نفر مجروح شدند.

امدادگران برای کمک به قربانیان رسیدند؛ نیرو‌های نجات به سمت مجروحان دویدند که حمله دیگری از سوی آمریکا به دنبال آن رخ داد.

یک عروسی روستایی در غرب آسیا می‌تواند به معنای یک گردهمایی بزرگ و کاروانی از وسایل نقلیه باشد؛ با ماشین‌آلات جنگ آمریکا، بخش‌های عادی زندگی می‌توانند به نشانه‌هایی روی صفحه هدف‌گیری تبدیل شوند؛ سیستم هدف‌گیری از قبل تصمیم گرفته است که چه تعداد از جان غیرنظامیان می‌تواند فدای اهداف نظامی شود، همان طور که حمله دوم آمریکا به امدادگران در پل کرج در ماه آوریل دوباره نشان داد.

حمله اول را می‌توان یک اشتباه نامید، حمله دوم نیاز به کسی داشت که نجات را تماشا کند و دوباره شلیک کند.

جنگ آمریکا علیه مردم ایران

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا با پشت کردن به دیپلماسی، دستور اجرای به‌اصطلاح رویکرد «تانکر در برابر تانکر» برای حمله به کشتی‌های تجاری ایران را داده و پایانه اصلی صادرات نفت خام ایران در جزیره خارک را تهدید کرده است.

هر تصمیم در این چارچوب، جنگ آمریکا را به شکلی عمیق‌تر به سمت غیرنظامیان و اقتصاد غیرنظامی ازجمله کشتی‌ها، بندرها، نیروگاه‌ها و سیستم برق وارد می‌کند.

واشنگتن جنگ علیه ایران را با این توهم آغاز کرد که آتش آمریکا، ایران را مجبور به تسلیم خواهد کرد، اما این اتفاق نیفتاد؛ ایران به تجاوز آمریکا پاسخ داد و پایگاه‌های آمریکا آسیب دیده‌اند.

تداوم تناقض‌های واشنگتن

دامنه جنگ به ارتش آمریکا نیز کشیده شده است؛ ملوانان و تفنگداران دریایی ماه‌ها در شرایط طاقت‌فرسا و کمبود‌ها در کشتی‌های جنگی آمریکا، در دریا بوده‌اند؛ برخی از کارکنان نظامی شروع به زیر سوال بردن دستوری که به آن‌ها داده شده است، کرده‌اند، در حالی که کهنه‌سربازان ضد جنگ به نیرو‌های وظیفه فعال مراجعه می‌کنند.

این هنوز یک جنبش سازمان‌یافته در ارتش علیه جنگ نیست، اما هر جنگ امپریالیستی ناموفق می‌تواند تضاد طبقاتی بین طبقه حاکم که دستور آن را می‌دهد و یونیفرم‌پوش‌هایی را که برای جنگیدن فرستاده شده‌اند، تشدید کند.

ژنرال‌های آمریکایی می‌توانند آرایش نیرو‌ها را تغییر دهند، کشتی‌ها و هواپیما‌ها را جابجا کنند و دور دیگری از بمباران را دستور دهند؛ هیچ‌کدام از این‌ها مشکل اساسی واشنگتن را حل نمی‌کند: مردم ایران تسلیم نشده‌اند.

انتهای پیام/